ای دل چه اندیشیده‌ای در عذر آن تقصیرها       

                         زان سوی او چندان وفا زین سوی تو چندین جفا

زان سوی او چندان کرم زین سو خلاف و بیش و کم      

                         زان سوی او چندان نعم زین سوی تو چندین خطا

زین سوی تو چندین حسد چندین خیال و ظن بد  

                         زان سوی او چندان کشش چندان چشش چندان عطا

چندین چشش از بهر چه؟ تا جان تلخت خوش شود         

                          چندین کشش از بهر چه؟ تا دررسی در اولیا

از بد پشیمان می‌شوی الله گویان می‌شوی        

                          آن دم تو را او می‌کشد تا وارهاند مر تو را

از جرم ترسان می‌شوی وز چاره پرسان می‌شوی         

                           آن لحظه ترساننده را با خود نمی‌بینی چرا

گر چشم تو بربست او چون مهره‌ای در دست او            

                            گاهی بغلطاند چنین گاهی ببازد در هوا

این سو کشان سوی خوشان وان سو کشان با ناخوشان    

                          یا بگذرد یا بشکند کشتی در این گرداب‌ها

چندان دعا کن در نهان چندان بنال اندر شبان    

                            کز گنبد هفت آسمان در گوش تو آید صدا

چون هر کسی درخورد خود یاری گزید از نیک و بد      

                             ما را دریغ آید که خود فانی کنیم از بهر لا!!!