وقتي شعر خوبي را  مي خوانم ، به نظرم مي آيد كه كلمات به شكل مرغان زيبا و تيز بالي ، پر بازكرده ، معاني و مفاهيم را در آغوش مي گيرند .

از تماشاي اين تابلو كه هرچه شعر بلند تر باشد ، روشنتر و وسيع تر است ،حالتي كه گوينده در حين سرودن شعر داشته ، در من هم كه خواننده ي آن اثر هستم بيدار مي شود . هر چه اين حالت عميق تر و پاكتر و زلال تر باشد ، مقام شعر در نظر من بالاتر مي رود اين كيفيت را در اشعار  شما كاملا درك مي كنم!