ديدار دو جان
ای دل زجان گذر کن، تا جان جان ببینی بگذار این جهان را تا آن جهان ببینی
تا نگذری ز دنیا، هرگز رسی به عقبی؟ آزاد شو از اینجا، تا بی گما ن ببینی
گر تو نشان بجویی، ای یار اند ر این ره از خویش بی نشان شو ٬ تا تو نشان ببینی
از چار و پنج بگذر در شش و هفت منگر چون از زمین برآیی، هفت آسمان ببینی
هفت آسمان چو دیدی درهشتمین فلک شو پا بر سر مکان نه، تا لا مکان ببینی
در لامکان چو دیدی جانهای نازنینان بی تن نهاده سر ها، در آستان ببینی
بربند چشم دعوی، بگشای چشم معنی یکدم زخود نهان شو، او را عیان ببینی
ای نانهاده گامی، در راه نامرادی بی رنچ گنج وحدت، کی رایگان ببینی
هی های شمس تبریز، خاموش باش ناطق تا جان خویشتن را، زان شادمان ببینی
ياد داشت:
در بحث شناسه ها در دستور زبان فارسي ، بن ماضي و ماضي ساده سوم شخص مفرد به هم شبيه اند ولي
ماضي ساده سوم شخص مفرد شناسه ي " صفر " دارد و همين نشانه نداشتن خود دليل نشانه داشتنش مي باشد !
شناس ها ، ناشناس هم كه بياييند اينجا ، باز هم شناسند!!!
اينجا " در " دارد!
